نه فرزنده منست آزاده رامین

من از بخت نکو نه خوار باشم

چو در کار بداو یار باشم

دگر ره دایه گفت ای سرو سیمین

که من فرزند را پشتی نمایم

بدان کز بند مهرش بر گشایم

اگر وی را کند دادار پشتی