ندانم راست تر زین دل که ماراست

ز بی شرمی یکی خفتان بپوشم

مرا تا جان بود زو بر نگردم

که جان خویش در کار تو کردم

بر آید کام دل چون دل بود راست

دگر ره شد به نزد ویس مه روی

سخن در دل نگاریده ز ده روی