به گفتارت همیشه گوش دارست

به بیگانه زمین مخروش چندین

مکن بر بخت و بر اورنگ نفرین

ور و شب سال و مه اندر کنارست

سروش و بخت را چندین میازار

به گفتاری که باشد نا سزاوار

توی بانوی ایران ماه توران