مرا در دست چون تو جادوی داد

به نور او نباید داشت امید

از ایزد شرم بادا مادرم را

که کرد آلوده ویژه گوهرم را

که با تو نیست شرم و دانش و داد

تو بد خواه منی نه دایهء من

بخواهی برد آب و سایهء من