تو بد خواه منی نه دایهء من

که کرد آلوده ویژه گوهرم را

مرا در دست چون تو جادوی داد

که با تو نیست شرم و دانش و داد

بخواهی برد آب و سایهء من

مرا فرهنگ و نیکو نامی آموز

مرا پاینده باش از بد شب و روز