مگر صد بار گفت ای دایه زنهار

هم از خشم و هم از گفتار جانان

زده بر جان و دل دو گونه پیکان

به فریاب آمد از سختی دگر بار

مرا فریاد رس یک بار دیگر

که من چون تو ندارم یار دیگر

نگیرم باز دست از دامن تو