گهی اندیشه بر وی زور کردی

ز جان هوش وز دل صبر وز رخ رنگ

چو بد دل بود ویس دل شکسته

ز جان آرام و از دل خون گسسته

هوا چشم خرد را کور کردی

گهی گفتی چه خواهد بود بر من

جز آن کز من بر آید کام دشمن