دل بیمارش از شادی چنان شد

نه گنبد دید گردون دید با ماه

اگر چه دید روی ویس دلبر

نیامد دلش را دیدار باور

که گفتی پیر بود از سر جوان شد

تن نالانش از شادی دگر شد

تو گفتی مرده بود او جانور شد