به گل بر ریخت مروارید خوشاب

تن سیمینش را لرزه بیفتاد

تو گفتی سرو بد لرزند از باد

خمارین نر گسان را کرد پر آب

به شیرین لابه دایه گفت با ویس

چرا بر تو چنین شد چیره ابلیس

چرا با جان خود چندین ستیزی