تن از ارام دور و سر ز بالین

اگر پیشه ندارد جور و بیداد

چرا بستد همان چیزی که او داد

همی گفتی چنین دلخسته رامین

بسی اندیشه کرد اندر جدایی

که چون یابد ز اندوهش رهایی

به دست چاره دامی کرد و بنهاد