همی گفتی چنین دلخسته رامین

پس آن کام مرا از من جدا کرد

اگر پیشه ندارد جور و بیداد

چرا بستد همان چیزی که او داد

تن از ارام دور و سر ز بالین

بسی اندیشه کرد اندر جدایی

که چون یابد ز اندوهش رهایی