پس آن کام مرا از من جدا کرد

ستمگارا و زفتا روزگارا

که نتوانست با هم دید ما را

به گیتی خود یکی کامم روا کرد

اگر پیشه ندارد جور و بیداد

چرا بستد همان چیزی که او داد

همی گفتی چنین دلخسته رامین