به گیتی خود یکی کامم روا کرد

چو من بدبخت جز بی جان نشاید

ستمگارا و زفتا روزگارا

که نتوانست با هم دید ما را

پس آن کام مرا از من جدا کرد

اگر پیشه ندارد جور و بیداد

چرا بستد همان چیزی که او داد