ستمگارا و زفتا روزگارا

مرا بی مونس و بی یار کردی

کنون جانم ببر کم جان نباید

چو من بدبخت جز بی جان نشاید

که نتوانست با هم دید ما را

به گیتی خود یکی کامم روا کرد

پس آن کام مرا از من جدا کرد