سمند و رخش من با یوز و باسگ

نشاط تندرستی در من آمد

ندیدم اسپ و ساز خویش هنوار

همه مانده چو من شش ماه بیکار

سراسر خفته اند آسوده از تگ

نه یوزانم سوی غرمان دویدند

نه بازانم سوی کبگان پریدند