دلش را ویس بایستی نه نخچیر

بدانست او که گفتارش دروغست

ز دستان کرده چاری بی فروغست

مرو را عشق بد نه خانه دلگیر

زبان بگشاد بر دشنام و نفرین

همی گفت از جهان گم باد رامین

شدن بادش به راه و آمدن نه