کت از ویرو همی آید تباهی

همیشه ویس از بختش همی خواست

کنون چون دید درد دلش بر خاست

تو از رامین بیچاره چه خواهد

آگر رامین به همدانست ازانست

که او بر ویسه چون تو مهربانست

و لیکن زین سخن آنجا بماندست