و لیکن زین سخن آنجا بماندست

کت از ویرو همی آید تباهی

آگر رامین به همدانست ازانست

که او بر ویسه چون تو مهربانست

که ویسه مهر او از دل براندستص

همین آهوست ویس بد نشان را

بدو هر روز دیگر دوستان را