بدو هر روز دیگر دوستان را

و لیکن زین سخن آنجا بماندست

که ویسه مهر او از دل براندستص

همین آهوست ویس بد نشان را

چنان زیبایی و خوبی چه باید

که مهرش بر کسی ماهی نپاید

به گل ماند که چه خوب رنگست