که شمشیرم خون تست ناهار

مرا آن تیغ و آن باز و به جایست

که از روی زمین دشمن زدایست

چو این نامه بخوانی گوش من دار

شنیدم هر چه تو گفتی ازین پیش

ننودی مردمان را مردی خویش

همی گفتی که شاه آمد ز ناگاه