همی گفتی که شاه آمد ز ناگاه

که شمشیرم خون تست ناهار

شنیدم هر چه تو گفتی ازین پیش

ننودی مردمان را مردی خویش

چو شیر تند جسته از کمینگاه

ازیرا برد ویسم را ز گوراب

که من بودم به سان مست در خواب