برافشان تو به باد کینه گنجت

از آذربایگان و ری و گیلان

همی کن ساز لشکر تا من آیم

که من خود زود بندت بر گشایم

که همچون باد بهاشد یافته رنجت

به جنگی نه چنان آیم من این بار

که تو یابی به جان از جنگ زنهار