که تو یابی به جان از جنگ زنهار

برافشان تو به باد کینه گنجت

که همچون باد بهاشد یافته رنجت

به جنگی نه چنان آیم من این بار

کنم از کشتگان کضورت هامون

به هامون بر برانم دجلهء خون

بیارم ویس را بی کفش و چادر