که می رفتند همچون آهنین کوه

هر آن جایی که لشکر گه زدی شاه

نیارستی گذشتن بر سرش ماه

زمین از بار لشکر بود بستوه

تو گفتی سد یاجوجست لشکر

هم ایشان باز چون ماجوج بی مر

همی شد پیگ در پیش شهنشاه