به آب تیغ گوهر را بضویم

ز گرز و خنجر و ژوپین شکوهند

اگر پیش آییم بر دشت پیگار

تو خود بینی که با تو چون کنم کار

کنم مردی به کردار و نگویم

چه گوهر چه سخن دانگی نیرزند

در آن میدن که گردان کینه ورزند