کنم مردی به کردار و نگویم

اگر پیش آییم بر دشت پیگار

تو خود بینی که با تو چون کنم کار

به آب تیغ گوهر را بضویم

چه گوهر چه سخن دانگی نیرزند

در آن میدن که گردان کینه ورزند

به یک سو نه سخن مردی بیاور