چو زرین گنبدی بر چرم یازان

به کافور و به مشکش پرورش داد

ز میدان آتش سوزان بر آمد

که با گردون گردان همبر آمد

شده لرزان و زرش پاک ریزان

به سان دلبری در لعل و ملحم

گرازان و خورشان مست و خرم