به شب در خرمی و کامرانی

گشاده دل به کام و در ببسته

به می گرد از رخان خویش شسته

به روز اندر نشط و شادمانی

گهی می بر کف و گه دوست در بر

شده می نوش بر رخسار دلبر

چراغ نیکوان ویس گل اندر