که آتش نیز بایستش به فرجام

به مرو اندر چنان بودم شب وروز

که گفتی آهوم در پنجهء یوز

نه بس بودآن بلا خوردن به ناکام

به آتش مان چه سوزد نه خدایست

که دوزخ دار و پادافره نمایست

کنون اینجا که هستم تندرستم