چو از ره ندر آمد نامه آن روز

بسی خوشتر ز بوی گل به شبگیر

چو مادر نامهء فرزند بر خواند

ز شادی دل بر آن نامه برافشاند

شهنشه نیز باز آمد دگر روز

دل مادر برست از رنج دیدن

تو گفتی خواست از شادی پریدن