چو مادر نامهء فرزند بر خواند

نباشد هیچ دانایی ز تو به

درود ویس جان افزای بپذیر

بسی خوشتر ز بوی گل به شبگیر

ز شادی دل بر آن نامه برافشاند

چو از ره ندر آمد نامه آن روز

شهنشه نیز باز آمد دگر روز