دلم گویی که هم با من به کین است

ترا تا پیر گشتی آز بیش است

دلم زین آز تو بسیار ریش است

شهنشه گفت ای مادر چنین است

زنی را بر گزیدم از جهانی

همی از وی نیارامم زمانی

نه فر پندش دهم پندم پذیرد