سرودی گفت بس شیرین و دلگیر

سخن کم گوی و شادی مان بیفزای

وزان پس داد دایه می بدیشان

شده رامین ز مهر دل خروشان

تو نیز ار می همی گیری چنان گیر

مرا از داغ همجران زرد شد روی

به می زردی ز روی من فروشوی