سخن کم گوی و شادی مان بیفزای

به دایه گفت دایه می تو بگسار

به رامین گفت رامینچنگ بردار

سرود عشقانه بر چنگ بسرای

وزان پس داد دایه می بدیشان

شده رامین ز مهر دل خروشان

سرودی گفت بس شیرین و دلگیر