به دایه گفت دایه می تو بگسار

سخنهایی که می گفتند پنهان

شنیده کرد بر خود ناشنیده

به مردی داشت دل را آرمیده

به رامین گفت رامینچنگ بردار

سرود عشقانه بر چنگ بسرای

سخن کم گوی و شادی مان بیفزای