به مردی داشت دل را آرمیده

شهنشه را به گوش آمد ازیشان

سخنهایی که می گفتند پنهان

شنیده کرد بر خود ناشنیده

به دایه گفت دایه می تو بگسار

به رامین گفت رامینچنگ بردار

سرود عشقانه بر چنگ بسرای