همی بستاند از من عشق جانم

خبر دارد تو گویی ماه رویم

که من چونین به داغ مهر اویم

اگر چه من ز شیران جان ستانم

خدایا چارهء بیچار گانی

مرا و جز مرا چاره تو دانی

چنان کز شب بر آری روز روشن