چو مستی جفت شد با مهربانی

پدید آمد نهانی را نشانی

دلی در تف آتش مانده ناکام

چگونه یافتی در آتش آرام

دو آتش را فروزنده جوانی

دل رامین صبوری چون ننودی

به چونان جای چون بر جای بودی