به من خرم بود رامین گر بز

نهم بر خاک پای تو جحان بین

که خاک پای تو بهتر ز رامین

نگر تا تو نپنداری که هر گز

مرا در پیش چون تو آفتابی

چرا جویم فروغ ماهتابی

توی دریا و شاهان جویبارند