مرا در پیش چون تو آفتابی

که خاک پای تو بهتر ز رامین

نگر تا تو نپنداری که هر گز

به من خرم بود رامین گر بز

چرا جویم فروغ ماهتابی

توی دریا و شاهان جویبارند

تو خورشیدی و شاهان گل ببارند