شب تاریک با سرما بپیوست

پس آنگه دوست را آید ملامت

ورا آن روز بر خیزد قیامت

چو رامین چند هگ بر بام بنشست

نبود او را زیان از برف و باران

که اندر جانش آتش بود سوزان

اگر هر قطره ای صد رود گشتی