میان قاقم و سنجاب خفته

نگارینا روا داری بدین سان

تو در حانه من اندر برف و باران

تو دیگر دوست را در بر گرفته

من اینجا بی کس و بی یار مانده

دو پای اندر گل تیمار مانده

تو در خوابی و آگاهی نداری