من اندر برف و تو در خز و دیبا

چه خوردی تا ز مهرم سیر گشتی

من آنم در وفا و مهربانی

که تو دیدی، جرا پس تو نه آنی

من از تو ناشکیبا تو شکیبا

تو در شادی و من در رنج و تیمار

یو با خوشی و من با درد و آزار