بگستردش میان آن گل و آب

به پیش دوست شد سرمست و خرم

به بوسه ریش او را ساخت مرهم

بر آهخت از بر سیمینش سنجاب

سیه روباهی از بالا برافگند

ز تن جامه ز دل اندوه بر کند

گل و نرگس به هم دیدی به نوروز