چنان بودند آن هر دو دل افروز

سیه روباهی از بالا برافگند

ز تن جامه ز دل اندوه بر کند

گل و نرگس به هم دیدی به نوروز

بسان مشتری پیوسته با ماه

ویا چون دانشی پیواسته با جاه

زمین پر لاله بود از روی ایشان