ببرد از شرمشان ابر گهر بار

برف ابر و پدید مآمد ستاره

همانا شد به بازی شان نظاره

هوا چون آن دو گوهر دید شهوار

دو عاشق در خوشی همراز گشته

به خوشی هر دوان انباز گشته

گهی بودی ز دست ویسه بالین