گهی از دست مهرافزای رامین

دو عاشق در خوشی همراز گشته

به خوشی هر دوان انباز گشته

گهی بودی ز دست ویسه بالین

تو گفتی شیر و می بودند در هم

ویا بر هم فگنده خز و ملحم

بپیچیده بهم چون مار بر مار