دهی شادی و بازش می ستانی

خوشا کارا که بودی آشنایی

اگر با وی نبودستی جدایی

جهانا جز بدی کردن ندانی

گر از نوشم دهی یک بار کامی

به پایانش دهی از ز هر جامی

بدا روزا که بود آن روز پیشین