بدا روزا که بود آن روز پیشین

دهی شادی و بازش می ستانی

گر از نوشم دهی یک بار کامی

به پایانش دهی از ز هر جامی

که عشق اندر دل من گشت شیرین

من آنگه کشتی اندر موج بردم

که دل بر هر بدی خرسند کردم