که دل بر هر بدی خرسند کردم

بدا روزا که بود آن روز پیشین

که عشق اندر دل من گشت شیرین

من آنگه کشتی اندر موج بردم

قصای بد مرا در مهری افگند

فزون از مهر مار و مهر فرزند

چه در دست اینکه نتوان گفت با کس